in "ik ben een druggebruiker, maar wel een fatsoenlijke!" onderzoekt greta huis de levensverhalen van mensen uit de amsterdamse drugsscene en de rol die religie daarin speelt. centraal staan de ervaringen van mensen die langdurig verslaafd zijn aan heroine of cocaine. de studie maakt gebruik van drie soorten data: narratief-biografische interviews, persoonlijke dagboeken en observaties van achttien kerkdiensten van het amsterdamse drugspastoraat. het wetenschappelijk onderzoek laat zien dat religie – in brede zin opgevat, inclusief spiritualiteit – een positieve en moreel ondersteunende rol speelt in het leven van velen. ondanks het stigma rond drugsgebruik blijkt uit de verhalen dat deze mensen normen en waarden hanteren, reflecteren op hun daden, en vaak een diep verlangen hebben naar menswaardigheid, zingeving en erkenning. greta huis volgde de studie informatie en communicatie aan hogeschool windesheim. vervolgens studeerde ze theologie aan de universiteit van amsterdam en union theological seminary in new york. ze is docent religie & levensbeschouwing aan het willem lodewijk gymnasium in groningen. ook is ze voorganger van de vereniging van vrijzinnige protestanten in de provincie groningen, het liefst gaat ze voor in ‘grunneger dainsten’. in 1996 begon ze als geestelijk verzorger in de amsterdamse drugsscene – waar ze het idee voor dit onderzoek kreeg - en was toen eerste vrouwelijke ‘drugspastor’ van nederland.