margot naber schrijft eerlijk en openhartig over rouw na het verlies van haar zoon fabian. in ijspegels en droeftoeters laat ze zien wat rouw echt is voor wie rouwt en voor de mensen eromheen. in eerlijke en openhartige columns neemt margot de lezer mee in herkenbare en minder herkenbare situaties. ze deelt haar eigen ervaringen en verweeft die met verhalen van anderen die leven met het verlies van een dierbare. samen vormt dat een indringend en herkenbaar beeld van leven met verlies en laat het zien wat rouw met mensen doet. rouw laat zich niet vangen in regels of stappen. dit boek biedt geen vaste antwoorden, maar wel inzicht, herkenning en houvast. het nodigt uit tot reflectie op rouw, steun en de kracht van menselijke verbondenheid. een boek over leven met gemis, de leegte die achterblijft, de liefde die standhoudt en de zoektocht naar een nieuw evenwicht.