kun je jezelf zien vanuit een helder en oordeelloos perspectief? thomas gessner onderzoekt deze vraag door te beschrijven hoe liefde ons leven vormt. dit gebeurt vaak onbewust vanuit een innerlijke drijfveer die niets anders wil dan overleven. vanuit het heden kijkt gessner naar ons verleden, ons ‘toen’. wat deed, voelde en dacht je als jongere, als klein kind en als ongeboren kind? gessner ziet in het ‘toen’ een kracht die voor ons overleven zorgt en zich daarbij niet vergist: de afhankelijke liefde. de andere pool van liefde die gessner beschrijft is de zelfliefde. deze zorgt voor groei en zoekt naar ontwikkeling en overgave. de zelfliefde kan leiden naar innerlijke volwassenheid. naar een eerlijk en ontspannen leven in het ‘nu’. tenslotte laat gessner zien hoe overlevingsstrategieen van vroeger opnieuw actief kunnen worden in situaties die vergelijkbaar lijken met die van toen. conflicten, symptomen of crises kunnen we zien als innerlijke echo’s uit het verleden. zodra we deze echo’s erkennen wordt het leven in het ‘nu’ stiller, vrijer en krachtiger.