een utopie leidt een merkwaardig leven. eerst wordt ze genegeerd, dan wordt ze weggelachen. vervolgens wordt ze opgepikt door enkelingen om uiteindelijk mainstream te worden. zo zal het hopelijk ook met het solidair-individualisme gaan. het valt niet te ontkennen dat de mens na de tweede wereldoorlog meer individualistisch is geworden. zelfs in zijn solidariteit! terwijl veel mensen met tegenzin hun bijdrage aan de sociale zekerheid betalen, zijn ze wel gul bij acties van goede doelen. in dit boek worden vier werven – er zijn er meer – beschreven waardoor met solidair-individualisme onze gemeenschap beter en gelukkiger wordt. met realistische scenario’s over ouderschap, fiscaliteit, werk en sociale bescherming toont de auteur wat mogelijk zou kunnen zijn. dit toekomstboek is bedoeld als basis voor verdere discussie, zodat de utopie werkelijkheid kan worden. het is dan ook een mooi geschenk van een babyboomer aan de jongvolwassenen van vandaag. marcel de beukeleer specialiseerde zich, na zijn carriere, in kennis over ouderschap en opvoeding. hij stond mee aan de wieg van verschillende initiatieven in de vlaamse jeugdhulp. tevens is hij een pluriforme humanist die de directe democratie een warm hart toedraagt. hij schrijft columns voor dag- en weekbladen en blogt op het internet over politiek en samenleving, met een bijzondere interesse voor kwetsbare ouders van opgroeiende kinderen en jongeren.