voor henk sloots (1958) had de naam grietje sinnema altijd iets geheimzinnigs, iets mythisch zelfs. net als hij werd ze geboren en groeide ze op in ried, een klein dorpje in het noordwesten van friesland. ze was een boerendochter, enig kind. een zelfbewuste en slimme meid. in de oorlog, in maart 1945, pleegde het verzet, bij de brug tussen ried en dongjum, een moordaanslag op haar, die ze als door een wonder overleefde. door de duitsers werden, als represaille voor die aanslag, op dezelfde plek vijf verzetsmensen geexecuteerd. die tragische gebeurtenis veroorzaakte een diepe kras op de ziel van het dorp. waarom moest grietje dood? niemand kon – of wilde – er het fijne van vertellen. binnen het verzet zweeg men. dat ze fout was in de oorlog, dat was wel duidelijk, want ze ging voor de duitsers werken. na de oorlog werd ze arts, ergens in groningen. ze stond onder collega’s hoog aangeschreven en leidde ogenschijnlijk een normaal leven. haar oorlogsverleden hield ze daar voor iedereen angstvallig verborgen. in 2017 is grietje op hoge leeftijd overleden. met nog altijd een kogel van de aanslag in haar lichaam. toen werd het mogelijk om in haar leven te duiken. zelf had ze dat altijd tegengehouden. henk sloots besloot op zoek te gaan, uit pure nieuwsgierigheid. veel was er niet over haar bekend, zo bleek. misschien kwam dat wel omdat ze er met niemand meer over praten wilde. met geen woord. waarom koos grietje de duitse zijde? wat was haar kant van het verhaal? en welke rol speelde het verzet precies? in dit boek geeft sloots de antwoorden. haar levensverhaal wordt op aansprekende wijze verteld. een verhaal dat weer eens laat zien hoe lastig het is om te zeggen of iemand in de oorlog goed of fout was.