in zijn nieuwste dierenroman stelt toon tellegen de kikker centraal, een rol die de kikker maar wat graag op zich neemt. hij kwaakt dat het een lieve lust is, en dat doet hij het liefst voor een groot publiek. maar waar is dat publiek, waar zijn de anderen, vinden zij het gekwaak dan niet prachtig? hij doet toch zijn best, en wat is er mooier dan zijn gekwaak? het kwaken is zijn lot, als hij niet kwaakt dan denkt hij aan kwaken, en als hij slaapt dan droomt hij ervan. het mag de anderen wel eens storen, maar dat ligt niet aan hem. nee, een gelukkiger lot dan dat van de kikker tref je niet snel!