‘de meest opzienbarende verrijzenis sinds lazarus’, zo noemde piet piryns de wederopstanding van levi weemoedt dankzij de bloemlezing die ozcan akyol samenstelde ter ere van weemoedts zeventigste verjaardag. van pessimisme kun je leren! (2018) werden meer dan 100.000 exemplaren verkocht. de geschrokken dichter, van kinds af aan weinig aandacht gewend, reageerde met een kort versje: kleine correctie door menigeen vergeten werd ik voor dood versleten. versleten ben ik wel. maar dood is iets te snel. en zo begint de bundel het leven is zo eenzaam niet. samen met vic van de reijt heeft weemoedt een keuze gemaakt uit de mooiste gedichtjes die niet meer in druk zijn. het is een treffende greep geworden uit weemoedts droevigste hoogtepunten, waaronder zijn ‘tips voor alleenstaanden’. weemoedt zou weemoedt niet zijn als hij niet ook de nodige nieuwe versjes aan deze verzameling toevoegde.