het inreisverbod is een van de instrumenten uit de terugkeerrichtlijn. in deze richtlijn zijn gemeenschappelijke normen en procedures vastgesteld die door de lidstaten van de europese unie moeten worden toegepast bij de terugkeer van illegaal op hun grondgebied verblijvende onderdanen van derde landen. bij de uitvoering van de terugkeerrichtlijn is een coherente, voor alle lidstaten geldende aanpak vereist om te komen tot een effectief europees terugkeerbeleid. in deze uitgave bespreken de auteurs jim waasdorp en aniel pahladsingh de meest recente ontwikkelingen aangaande het inreisverbod in het vreemdelingen- en strafrecht. het arrest van het eu-hof in de zaak ouhrami (aanvang van de duur van het inreisverbod) heeft vergaande gevolgen voor het vreemdelingenrecht en strafrecht gehad. een analyse van deze gevolgen komt onder meer aan de orde in het boek. verder wordt het jz arrest van het eu-hof (strafrechtelijke handhaving van het inreisverbod) besproken en geanalyseerd en ook het arrest van de hoge raad waaruit blijkt dat de strafrechtelijke handhaving van het inreisverbod weer kan worden opgepakt door het om wordt besproken. buiten het inreisverbod wordt een aantal aanverwanten instrumenten besproken zoals het terugkeerbesluit en de maatregelen die in 2017 zijn geintroduceerd in het kader van terrorismebestrijding (zoals de intrekking van het nederlanderschap). daarnaast staan de auteurs stil bij nieuwe en aangekondigde (europese) regelgeving. dit standaardwerk op het terrein van het inreisverbod is een onmisbare uitgave voor iedereen die te maken heeft met de terugkeer van illegaal in nederland of elders in de europese unie verblijvende derdelanders.