toen wolter van hoevell in 1837 als dominee in batavia arriveerde, werd hij onmiddellijk en levenslang gegrepen door nederlands-indie, en dan vooral door java. anders dan in nederland, waar men alleen maar dacht aan het geld dat de kolonie opbracht, interesseerde van hoevell zich in hoge mate voor haar geschiedenis en cultuur. op verschillende manieren probeerde hij de nederlanders ervan bewust te maken dat het bezit van de kolonie verplichtingen met zich meebracht. gaandeweg groeide van hoevell uit tot een van de belangrijkste critici van het nederlandse koloniale beleid en een van de grote liberale strijders voor hervormingen. zijn betrokkenheid bij de eerste politieke demonstratie in nederlands-indie leidde tot een ernstige berisping, waarna hij terugging naar nederland. als liberaal kamerlid zette hij vanaf 1849 het koloniale beleid structureel op de politieke agenda. onvermoeibaar en onomwonden streed hij tegen slavernij in de oost en de west, tegen het cultuurstelsel, voor meer onderwijs in nederlands-indie, en voor vrijheid van drukpers in de kolonie. met deze uiterst boeiende biografie haalt wilma scheffers een van de spilfiguren uit de negentiende-eeuwse politiek eindelijk uit de schaduw.