Het dwaallicht
Het dwaallicht
Met het dwaallicht (1946) zou willem elsschot zijn geestelijke of zelfs literaire testament hebben geschreven. In de vele beschouwingen over de novelle wordt steevast gewezen op het symbolische einde van het verhaal, waarin frans laarmans en zijn 'drie zwartjes' tot de conclusie moeten komen dat hun zoektocht naar de mysterieuze maria van dam op niets uitloopt: 'zij is als een beeld dat men in 't water ziet. Als men het grijpen wil is er niets.
Of zooals de lichten in het moeras. Men kan ze naloopen, doch men achterhaalt ze niet.' Toch is de zoektocht niet tevergeefs: zij levert het besef op dat het geluk alleen gevonden kan worden in de aanvaarding van het leven zoals het komt. Met dit 'bitterzoete compromis' neemt laarmans weer plaats achter zijn krant, en neemt elsschot afscheid van de literatuur.
Producteigenschappen:
Meer informatie
Bekijk ook
Mijn hoofd in de knoop en mijn wereld op zijn kop.
mijn boek is ontstaan uit eigen ervaringen. je leest hierin: hoe het allemaal begon, welke stappen ...
Corentin
in een oud huis in bretagne woont een dappere jongeman die corentin feldoe heet. hij werd als weesk...
Parijs budgetvriendelijk beleven
over parijs is al veel geschreven. in mijn narratief loopt de franse hoofdstad als een rode draad d...
Olaf
olaf logeert een week bij zijn opa en oma. daar is een grote tuin waar olaf de vorige keer samen me...
