we staan aan de vooravond van het einde van een tijdperk. denk aan de dreigende ineenstorting van de (politieke) machten en de klimaatverandering. zou het kunnen dat de fundamentele stelling dat alles stoffelijk is, niet juist is en getuigt van een pijnlijke onwetendheid? dit essay biedt een prachtige bijdrage aan de waarde van de hermetische levensbeschouwing. aan de hand van zeer actuele thema's en gebeurtenissen pleit siepel voor het neerdalen van deze oude wijsheid over de wereldleiders van vandaag de dag, teneinde de geestelijke scheppingskracht (terug) te vinden. een hedendaagse verhandeling dat de zichtbare en onzichtbare werkelijkheid verbindt, dat verwarring schept waardoor we buiten de gebaande paden gaan denken en dat crisis als kans proponeert. met als kroon op het werk een plausibele verklaring voor het placebo-effect. marjan van druenen hans siepel begon zijn reeks boeken in 2007 met het verhaal over zijn moeder, die door de sluiers van haar dementie het verhaal van haar ziel liet zien, stemmen van de ziel. het boek is duizenden malen verkocht en vertaald in het duits en in het engels. daarna volgende nog een reeks boeken met uitleg en herwaardering van de hermetische wijsheid. en dit is zijn opzienbarende laatste en zevende boek, dat de reeks afsluit: het antwoord van frenkie de jong, ajax en duncan laurence aan thierry baudet en de wereld. daarin beschrijft hij als een moderne profeet hoe in het huidige tijdsgewricht de oude wijsheden steeds duidelijker zichtbaar worden. en dan zie je hoe alles weergaloos samenvalt.