met niets dan een koffer en een oude waszak, komen de poolse kasienka en haar moeder aan in engeland, op zoek naar tata, kasienka's vader. al snel blijkt dat hij zich niet zomaar laat vinden en dat het leven in londen niet zo gemakkelijk is. thuis verdrinkt haar moeder in haar eigen verdriet, en op school vindt kasienka nauwelijks aansluiting. als er plotseling een leuke jongen opduikt die kasienka leert zwemmen, kiest ze langzaam maar zeker haar eigen weg. bij de douane gaan we in de rij staan, nerveus. in gedachten oefenen we het engels: yes-thank-you-officer. ik weet dat ik niet thuis ben als praten me buikpijn bezorgt en ik mijn woorden moet oefenen als de tekst van een toneelstuk voordat ik mijn mond opendoe.