in het veelgeprezen "vreemdelingen in hun eigen land" verruilde arlie russell hochschild - in een poging haar conservatieve landgenoten beter te begrijpen - het progressieve californie voor louisiana. nu waagt de beroemde socioloog zich aan de appalachen en legt ze de 'trotsparadox' bloot die tot de verbeelding van rechts amerika spreekt. als je de amerikaanse politiek en de kloof tussen blauwe en rode staten echt wilt doorgronden, moet je rekening houden met de manier waarop economische en culturele neergang iemands trots kunnen aantasten. wat gebeurt er als mensen in een economisch zwaar getroffen regio geconfronteerd worden met een krachtige politieke oproep die vertelt dat hun trots is 'gestolen'? arlie russell hochschild vertrok met deze vraag in haar achterhoofd naar pikeville, kentucky, naar het witste en op een na armste congresdistrict van de verenigde staten. ooit was deze stad een epicentrum van een welvarende kolenindustrie en stemden de inwoners op democraten als franklin d. roosevelt, john f. kennedy en bill clinton. de laatste decennia kleurde het congresdistrict rood en in 2016 won donald trump de verkiezingen met een ruime meerderheid van de stemmen. in "gestolen trots" beschrijft hochschild op briljante wijze hoe de stad reageerde op de wit-nationalistische opmars. in kleine kerken, wegrestaurants, trailerparken en bijeenkomsten van narcotics anonymous stelt ze ons aan onvergetelijke mensen voor die verstrikt zijn geraakt in een veranderende politieke landschap. hochschild helpt ons om de wereldwijde opkomst van het rechtspopulisme te doorgronden.