de zoektocht naar perfectie is vermoeiend en meedogenloos. we worden constant opgejaagd door sociale verwachtingen die ons leren dat imperfect zijn synoniem is aan niet goed genoeg zijn. overal wordt ons verteld wie, wat en hoe we moeten zijn. hierdoor laten we niet zien waar we mee worstelen en beschermen we onszelf tegen schaamte, oordelen, kritiek en verwijten door te doen alsof we het allemaal perfect voor elkaar hebben. op basis van haar jarenlange onderzoek en honderden interviews komt brene brown in gelukkig ben ik niet de enige met een belangrijke waarheid: we zijn juist met elkaar verbonden door onze onvolmaaktheden. kwetsbaarheid is geen zwakte, maar een reminder om ons hart en verstand open te houden voor de realiteit dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten.