religie en geweld. dat kerken uitdrukkelijk opkomen voor vrede en zelfs voor geweldloosheid, is sinds de eerste eeuwen van het christendom geleden. het moge duidelijk zijn dat het evangelie elke religieuze legitimatie van geweld afwijst. integendeel: het evangelie wijdt christenen toe aan de vrede. in de verbondenheid tussen mensen is gods genade te ervaren en ontstaat perspectief op leven en welzijn. toegegeven, de politieke realiteit is vaak ingewikkeld, maar het perspectief op vrede mag in de zee van tegenstrijdige belangen niet ondergaan. vanuit die realiteit klinkt namelijk de roep, ook aan kerken en christenen om hun vredesmissie actief op te nemen. vrede is fundamenteler dan het geweld van de oorlog, verbondenheid reikt dieper dan uitsluiting. hoe kunnen we dat ontdekken bij onszelf? hoe kunnen onszelf ontwapenen en vredestichter worden? want geloof en geweld gaan niet van nature samen, geloof is vrede en al het andere is kwalijke manipulatie.