franz kafka is met recht de belangrijkste schrijver van de moderne tijd genoemd. zijn werk heeft een ingrijpende invloed gehad op de westerse literatuur. vladimir nabokov rekende hem tot de grootste schrijvers die hij had gelezen, w.h. auden noemde hem 'de dante van de twintigste eeuw' en in nederland werd hij zeer bewonderd door onder meer paul van ostaijen, menno ter braak, w.f. hermans en harry mulisch. zeker is dat kafka's eigen schrijverschap diepgaand is beinvloed door zijn psychosociale achtergrond. zijn gehele leven worstelde hij met zijn uiterst complexe en getroebleerde relaties met zijn familie, met zijn joodse afkomst, met zijn seksualiteit en met het leven zelf. in zijn fascinerende en wereldwijd geprezen analyse van kafka's leven en werk biedt pulitzer-prijswinnaar saul friedlander een beeld van de auteur als jonge man die wordt verscheurd door gevoelens van schuld en schaamte. dit even beknopte als uitdagende biografische essay doorbreekt het beeld van de verlegen literaire heilige dat werd geschilderd door kafka's vriend max brod en sindsdien de canon werd. aan de hand van een uitputtende studie van brieven en dagboeken schetst friedlander de afgronden van persoonlijke angst, van seksuele ambiguiteit, van ziekte en van de permanente wanhoop waarin kafka's werk wortelde. aldus ontstaat een wezenlijk nieuw beeld van de verknoping tussen persoonlijk lijden en een uniek literair oeuvre.