fabio de waal is geboren in een gezin met eeuwenoud katholiek karakter. het doopsel was levensbindend. vragen werden daarbij niet gesteld. de beloning voor volgzaam gedrag was de hemel na de dood. wie de regels overtrad, stond de hel te wachten. tot een mentaliteitsverandering intrad, een soort “verlichting”. wie opgroeide en durfde nadenken merkte dat niet alles wat opgelegd werd nog beantwoordde aan de veranderende noden of aan de wetten van een goede samenleving. ook fabio, een babyboomer, was in dat geval, maar de vrees die de indoctrinatie er ingehamerd had, zat zo diep dat hij de druk voor zich af bleef schuiven. na enkele jaren huwelijk zou hem dat duur te staan komen. ook in het amateurtheater, waar zijn gemalin mee vertrouwd was, waren andere normen aan het doordringen. fabio was daar niet klaar voor. samenblijven werd de hel op aarde, maar ook scheiden doet lijden. en als er al nakomelingen zijn, doet dat dubbel pijn.