nederland zoekt naar veiligheid, weet niet hoe om te gaan met immigranten en is kopschuw richting europa. het zijn elementen van wat men de nederlandse identiteitscrisis zou kunnen noemen. vreemd. we hebben het beter dan ooit, we kunnen alles maken wat we willen en we worden uitgedaagd door grote ecologische vraagstukken. een tijd dus van optimisme, durf en groot elan zou je denken. waarom zijn we dan zo naar binnen gekeerd, somber en bang? uit de analyse in dit boek blijkt dat nederland gevangen zit in een angst- en controlecultuur die het gevolg is van een wereldbeschouwelijke impasse. het wereldbeeld schiet bijvoorbeeld tekort bij het duiden van de technowetenschappelijke ontwikkeling. het actuele humanisme, dat in religie of in de mens zelf een fundament zoekt, ziet wetenschap en techniek slechts dienend aan een onveranderlijke mens. deze eenzijdige visie is niet langer houdbaar: we worden in belangrijke mate gevormd door techniek. bovendien lijkt deze visie een creatieve reactie op de grote uitdagingen van deze tijd, van armoede tot integratie tot klimaatverandering in de weg te staan. de angst- en controlecultuur is dus een zeer onwenselijke situatie. we zijn toe aan een herstart (reboot) van het denken over onszelf en onze relatie tot techniek en wereld. de filosoof erasmus reikt hierbij de helpende hand. dit boek is het vervolg op het project reboot dat van oktober 2008 tot oktober 2009 plaatsvond op het grotekerkplein in rotterdam bij het standbeeld van erasmus. het bevat bijdragen van taco noorman, roel pieterman, chris aalberts, liesbeth levy, carel peeters, leo molenaar, atze bosma, corien prins, carla hoekendijk, pieter lemmens en van initiatiefnemer, uitvoerend kunstenaar en organisator bas van vlijmen.