in ‘naar lillehammer’ van vonne van der meer vraagt een moeder op een kinderspeelplaats een wildvreemde vrouw even op haar driejarige dochter te passen. wanneer de moeder niet meer komt opdagen, neemt de kinderloze cecile eerst alleen de zorg voor het kind op zich, maar algauw krijgt ze de moeder erbij: de nigeriaanse gladys wil met haar oude leven breken en voelt zich in de stad niet langer veilig. zelfs in een afgelegen vakantiehuis in de bossen bij lunteren ontkomt ze niet aan de macht van haar pooier. gaandeweg wordt het cecile duidelijk waarom naar lillehammer vluchten zo moeilijk voor gladys is. ‘naar lillehammer’ is geen thriller. toch komt er een rechercheur in voor, een mortuarium en een verhoor. het is een andersoortig boek in van der meers oeuvre en tegelijk ook helemaal niet, want het stelt vragen over goed en kwaad. waar de een dodelijk bevreesd is voor ‘de vloek’ moet de ander haar eigen demon in de ogen kijken.