catherine asta beschrijft in 'eindelijk autisme' hoe een late ontdekking van autisme bij vrouwen zowel bevrijdend als pijnlijk kan zijn. vrouwen zijn over het algemeen sterren in het zich aanpassen aan omstandigheden en wensen van anderen. ook het wegstoppen van gevoelens hebben veel vrouwen tot een kunst verheven. soms handige eigenschappen, maar niet in het geval van autisme. het zorgt er namelijk voor dat autisme bij hen veel minder snel herkend en onderkend wordt dan bij mannen. daardoor hebben vrouwen vaak vanaf hun vroege jeugd tot ver in hun volwassen leven het gevoel dat ze er niet bij horen, zich moeten aanpassen (tot uitputting aan toe) en zich vooral heel erg onbegrepen voelen. catherine asta verweeft haar persoonlijke verhaal met de ervaringen van meer dan honderd vrouwen met autisme uit verschillende generaties. ze biedt herkenning, verdieping en een scherp maatschappelijk perspectief op systemen die vrouwen met autisme vaak over het hoofd zien. per hoofdstuk komen belangrijke onderwerpen aan bod: maskeren en camoufleren, mentale gezondheid, meltdowns, de menopauze, burn-out raken, omgaan met prikkels en emoties, relaties en werk. de insteek van eindelijk autisme is positief: het helpt je om op je sterke kanten te focussen, en met de heldere inzichten en praktische handvatten leer je jezelf beter begrijpen en sterker in je schoenen te staan.