remco campert heeft zijn vader nauwelijks gekend; de journalist en dichter jan campert stierf toen de zoon dertien jaar was. een groot deel van zijn leven werd campert achtervolgd door mensen die hem in verband brachen met zijn vader, en die hem vragen stelden die hij niet kon beantwoorden. 'ik kreeg een hekel aan de schim die mijn vader was. waar haalde hij het recht vandaan om in mijn leven te blijven rondspoken? hij had zichzelf uit mijn leven verwijderd, waarom lukte het me niet om hetzelfde met hem te doen?' remco campert besloot alles op te schrijven wat direct met zijn vader en zichzelf te maken had, teneinde zich van hem te bevrijden. 'maar zo werkt het niet,' schreef hij in het nawoord van over mijn vader. 'al schrijvende verdween mijn 'hekel' en nu zie ik dit relaas als een poging om hem dichter bij me te krijgen en wat hij me niet heeft gegeven wel aan hem te geven: een beetje liefde.'