een spoor van gerechtigheid vertelt het nog nauwelijks opgetekende verhaal van de rooms-katholieke diaconie in nederland. hoe heeft de katholieke kerk na de invoering van de algemene bijstandswet (1965) haar zorg voor ‘armen’ vormgegeven? wat gebeurde met die eeuwenoude praktijk van christelijke naastenliefde toen de staat de regie over het welzijn van kwetsbare burgers overnam? in deze toegankelijke en rijk gedocumenteerde studie schetst hans rutten de opkomst, bloei en ombouw van een breed gedragen diaconale beweging binnen de nederlandse kerkprovincie. uitgangspunt daarvan was niet de paternalistische ‘verzorging’ van armen maar een gezamenlijk streven naar sociaaleconomische en maatschappelijke hervormingen. een spoor van gerechtigheid. van het pionierswerk van katholieke leken en religieuzen, de invloed van pauselijke visies en maatschappelijke veranderingen, tot inspirerende landelijke en parochiele projecten – dit boek brengt veertig jaar katholiek sociaal handelen in kaart. met gevoel voor nuance en historisch inzicht laat rutten zien hoe ‘diaconie’ in nederland uitgroeide tot een unieke mengvorm van diaconie en liefdadigheid (caritas): maatschappelijke naastenliefde, gericht op dienstbaarheid en gerechtigheid. een onmisbaar boek voor wie betrokken is bij kerk, overheidsbeleid en (sociale) zorg – en iedereen die zich afvraagt wat geloof vandaag nog kan betekenen voor sociale gerechtigheid.