maar we streven! we zullen elkaar alles vergeven behalve dat de ander de eerste is die voor de laatste keer ademt anne provoosts generatie is misschien de laatste die kan terugkijken op een tijd waarin het stijgende water een hypothese was. in de dreigende storm is de geliefde een eiland. het geruststellende van samen ouder worden is een troost, want ‘er is tussen ons iets enorms aan de gang’. dit is poezie over wat naar de keel grijpt en wat je staande houdt.