opgroeien in de 21e eeuw is anders dan in de 20e. zelfs de wereld waarin de millennials opgroeiden verschilde van de huidige waarin gen z en gen alfa leeft. we krijgen meer dan ooit te maken met globale, vaak onoplosbare vraagstukken. de autoriteiten die daar vroeger een antwoord op formuleerden verliezen hun invloed. tegelijkertijd biedt de technologie mogelijkheden, sneller dan we kunnen beslissen of we daar wel gebruik van moeten maken. je zult maar een kind zijn. moet je je best doen op school als het einde van de wereld wordt gepredikt? brengen sociale media je dichter bij je leeftijdsgenoten of tasten ze je zelfbeeld aan? informeert of manipuleert het nieuws je? we leven in een enorm welvarend land, maar de vooruitgang brengt valkuilen met zich mee. bovendien zijn er nog altijd talloze kinderen die niet delen in de welvaart, evenals jongeren die worstelen met mentale problemen of in aanraking komen met geweld, op het scherm en ernaast. volwassenen moeten hun verantwoordelijkheid opnemen om kinderen wegwijs te maken in de wereld. hoe dat precies moet, ligt niet voor de hand, maar auteur caroline vrijens heeft wel een en ander geleerd. als kinderrechtencommissaris heeft zijn kunnen putten uit de inzichten van experts, van professionals die dagelijks met kinderen werken en uiteraard van de kinderen zelf. al die kennis deelt ze in dit boek, opdat we het kind beter kunnen ondersteunen.