winnaar van de bragenprisen, de belangrijkste literatuurprijs in noorwegen. de jury: "op meesterlijke wijze eindigt de septologie met 'een nieuwe naam'. het boek functioneert als een op zichzelf staande roman, maar kan toch niet als losstaand worden beschouwd. het verhaal van asle, het meesterwerk van jon fosse, is daarmee compleet." kerstmis nadert. asle wil niet meer schilderen en besluit alles wat hij nog van zijn werk heeft af te leveren aan zijn galeriehouder beyer. het is tijd om te stoppen. tegelijkertijd kan hij de gedachten aan zijn naamgenoot en dubbelganger die in het ziekenhuis in de stad ligt niet loslaten. zo blijft asle het verhaal van ‘de andere’ asle ontrafelen – een soort verwrongen spiegelbeeld van zichzelf. op kerstavond varen asle en de hond bragi met buurman asleik naar diens zus, guro. ondertussen volgen we de levens van de twee asles als jongere volwassenen in flashbacks: de verteller ontmoet zijn levenslange liefde, ales; sluit zich aan bij de katholieke kerk; gaat exposeren bij beyer. na een tijdje verlaten asle en ales de stad en verhuizen naar het huis in dylgja. de andere asle trouwt ook, maar zijn huwelijk eindigt met een snikkende bruid en wordt kort daarna gevolgd door een pijnlijke breuk. fosse voert in dit laatste deel het tempo flink op. net als in een goed gecomponeerde symfonie bouwt het op naar een obsessieve finale. de laatste pagina’s zijn alsof herinneringen, verdriet, bekentenissen, dromen en angst zich vermengen in een suggestieve stroom. 'terwijl de laatste pagina's hun diepzinnige en adembenemende afsluiting naderen, bereikt septologie ook die oorspronkelijke ambitie: het doordrenkt het raadsel van het leven, dat soms zo angstaanjagend donker kan lijken, met een licht dat bijna gelukzalig is.' - financial times