guy didelez vindt schrijven allesbehalve saai. hij schrijft immers vooral als hij op reis is. en omdat hij veel boeken wil schrijven, moet hij vaak op reis. heel vaak. naar borneo, nieuw-zeeland, vietnam, botswana, kazachstan, bolivia, peru, indonesie, kenia, china, nepal... dan rolt hij van het ene avontuur in het andere. en tijdens de periodes onderweg voelt hij de inspiratie borrelen en schrijft hij. in het vliegtuig, in de trein, in de bus, in de taxi... steeds zit hij met een schriftje onder zijn neus en een balpen in zijn hand. maar ook boven op de rug van een kameel, in een door honden getrokken slee over de ijzige sneeuwvlakten, in een onderzeeer, in een luchtballon... hij probeerde het zelfs op skilatten, maar dat was een beetje moeilijk in de bochten. nu zijn zeven kleinkinderen wat ouder worden, geven ze hem bij elke reis een opdracht mee. hoe moeilijker hoe liever. die opdracht moet hij tijdens zijn reis proberen op te lossen. maar in 2020 waren er geen internationale vluchten! en met de waterfiets de oceanen over leek zelfs hem wat te link. in 2020 ging hij niet op reis om boeken te schrijven die niets met die reizen te maken hadden. hij bleef thuis om een boek te schrijven dat alles met zijn reizen te maken had.