frank libeer, manager belgie: ”na het bekroonde de mensengenezer, en daarvoor duizend heuvels, was ik heel benieuwd naar de nieuwste roman van bookspot literatuurprijswinnaar koen peeters. gingen zijn twee vorige boeken over afrika, dit boek zoekt het dichterbij: oostende. voor elke rechtgeaarde vlaming, of belg, heeft die stad iets fascinerend. zee en strand, badstad par excellence, maar ook stad van koningen en kunstenaars, denkers en dichters, gastronomie en architectuur. de schrijver onderzoekt oostende op zijn manier. in ontmoetingen, ontdekkingen en overpeinzingen ontdekt hij de ziel van de stad en haar bewoners. wij mogen met hem meewandelen. “wij bladerden door de stad, alsof zij zichzelf in stapeltjes had klaargelegd voor ons”. heel mooi boek. rustig, mild, ontroerend, sfeervol, leerrijk en vooral: beklijvend. ik wil snel terug naar oostende.” samenvatting een schrijver vertelt over zijn jarenlange vriendschap met een schilder. telkens ontmoeten ze elkaar in oostende, waar ze allebei ooit de liefde van hun leven gevonden hebben. ze lopen rond in de stad aan zee met haar roekeloze talent voor toerisme, fameuze kunstenaars en het zilveren noordzeelicht. ze spreken af in hotels, flaneren, dwalen tussen de oostendenaars. ze vertoeven in het gezelschap van vissers, congolezen, tragische architecten, snoek en claus, spilliaert en ensor. en vrouwen. de schrijver en de schilder zijn nieuwsgierig, soms opdringerig, nooit onbeschoft. ze ontwikkelen een ironische onderzoeksmethode, het perspectivisme, op zoek naar de onvoltooid oostendse tijd. niets blijkt dan nog toevallig. in hun ontmoetingen ontdekken ze hoe ze op zeldzame, kostbare, melancholische momenten door elkaars ogen kunnen kijken. zelfs diep terug in de tijd. met kamer in oostende brengt stilist peeters een even fijnzinnig als ontroerend boek.