in het boek ‘een andere kijk op economie’ wordt vastgesteld, dat aandeelhouders gemiddeld beter worden beloond dan werknemers, dat inkomens gemiddeld fiscaal zwaarder worden belast dan vermogens, dat de klimaatmaatregelen en het maatschappelijk herstel van non-profitsectoren (onderwijs, gezondheidszorg, politie, justitie, defensie) veel kosten met zich meebrengen waarvoor bronnen voor moeten worden gevonden. het boek introduceert de gelijkwaardigheid van aandeelhouders en werknemers in ondernemingen, waarmee de macht van geld wordt verminderd ten gunste van werk. werk wordt dan ook risicodragend, waardoor het vrije marktmechanisme wordt hersteld (was er niet bij vaste lonen). de gelijkwaardigheid wordt bepaald door de kosten van geld (eigen vermogen) en de kosten van werk (menselijk vermogen) te weten de post dividend resp. de post lonen. die verhouding bepaalt het stemrecht in de interne stakeholdervergadering en de beloning uit de bedrijfsresultaten. daarvoor wijzigt de jaarrekening. het menselijk vermogen is nu ook een balanspost geworden, waardoor de personeelskosten niet meer als kostenpost zichtbaar zijn in de winst- en verliesrekening. een stelselwijzing dus. de macht van aandeelhouders wordt verlegd naar invloed met stemrecht van medewerkers, dus verbreding van democratie in ondernemingen. dit moet leiden tot minder fraude en corruptie. als geld en werk gelijkwaardig worden behandeld, dan is er geen reden meer om vermogen en inkomen afzonderlijk te behandelen, waardoor het rendement op vermogen ook als inkomen wordt gezien, wat resulteert in een aanzienlijke belastingverhoging op vermogens, nodig voor bekostiging van milieumaatregelen en de energietransitie, maar ook voor herstel van onderwijs, gezondheidszorg, politie, justitie en defensie. de gelijkwaardigheid van geld en werk betekent dat werknemers ook ondernemingsrisico’s lopen, waardoor de post lonen ook wel eens kan dalen. dit is een noodzakelijke aanpassing aan een globaliserende markt. voor te grote loonschommelingen zijn wat voorzieningen ingebouwd. omdat lonen de bedrijfsresultaten volgen, zal de loonprijsspiraal neigen naar een vaste waarde. op grote schaal heeft dat weer grote betekenis voor een andere kijk op inflatie/deflatie. omdat de post lonen wordt bepaald in dezelfde groei als de post dividend op bedrijfsniveau vervalt het loonoverleg (cao) per sector met vakbonden.