timothy morton is een van de 'hotste' denkers over ecologie en milieu van dit moment. in het wonderlijk onorthodoxe duistere ecologie combineert hij filosofie, wetenschap, kunst en cultuur met een literaire schrijfstijl. timothy morton sluit aan bij de steeds breder gevoerde discussie over het antropoceen, het tijdperk waarin de mens een geologische factor is geworden en blijvend invloed uitoefent op het klimaat en de gesteldheid van de aarde. het is volgens hem te simplistisch om te stellen dat het hierbij om eenrichtingsverkeer gaat, waarbij de mens een destructieve invloed uitoefent op alles wat niet menselijk is. in duistere ecologie laat hij zien dat mens en niet-mens elkaar wederzijds impliceren. het niet-menselijke werkt altijd op ons in: wij worden altijd al doorboord, bewerkt, aangetrokken en afgestoten door niet-menselijke actoren. denk hierbij bijvoorbeeld aan bacterien en moleculen. het duistere geheel dat deze interactie vormt laat zich niet makkelijk beschrijven, maar moet wellicht eerder gevoeld worden.