tot enkele jaren geleden was jonathan safran foer afwisselend vegetarier en vleeseter. toen hij echtgenoot en vader werd, stelde hij zichzelf de vraag: waarom eten we dieren? en zouden we ze ook eten als we wisten hoe ze op ons bord terechtkomen? in een briljante synthese van filosofie, literatuur, wetenschap en undercoverjournalistiek onderzoekt foer in dieren eten de verschillende verhalen die we onszelf vertellen om ons eetgedrag te rechtvaardigen – van folklore tot populaire cultuur, van familietradities tot westerse mythen – en laat hij zien hoe die verhalen onze onwetendheid in stand houden. ‘ik heb dieren eten verslonden.’ – alain de botton ‘safran foers pleidooi tegen de bio-industrie is moeilijk te weerleggen.’ – het financieel dagblad