voor de lezers van de geniale vriendin van elena ferrante, staal van silvia avallone en de brievenbezorgster van puglia van francesca giannone favignana is een verborgen juweel, een klein eiland net ten westen van sicilie, vol geschiedenis en beeldschone natuur. er zijn mensen die aankomen bij de eerste zonnestralen en vertrekken bij de eerste regen. er zijn mensen die elke dag heen en weer reizen naar het vasteland, zonder zich af te vragen op welke kust ze eigenlijk thuishoren. en dan zijn er mensen die gedwongen worden te kiezen: blijven of afscheid nemen. elke keuze laat een spoor na, dat zowel onzichtbaar als ingrijpend is, iets wat de eilandbewoners ‘malanima’ noemen, de ziekte van de ziel. mia leerde dit als kind door haar familiegeschiedenis: haar moeder bleef, in de overtuiging dat een leven op het eiland de enige optie was, terwijl anderen vertrokken zodra ze konden. als tiener blijft mia de tweestrijd voelen tussen blijven en vertrekken van het eiland. maar dan arriveert marina op favignana, een meisje uit de stad dat niet met de septemberregen zal vertrekken en dat het vredige evenwicht op het eiland zal verstoren. de zee zal me troosten is een zinderende, verleidelijke en beklemmende roman over de vriendschap tussen twee opgroeiende meisjes tegen de achtergrond van een prachtig italiaans eiland de zee zal me troosten is een schitterende coming-of-age-roman, het verhaal van twee meisjes waarin de verhalen van hun moeders nagalmen en oude familiegeheimen eindelijk aan de oppervlakte komen. de zee zal me troosten speelt zich af op favignana, het italiaanse eiland met zijn blauwe baaien, rotsformaties, bijzondere natuur en bewoners met hun eigen gewoonten geschreven in een opvallende, sprekende stijl die direct sfeer oproept en waardoor je intens meeleeft met de personages een prachtige, meeslepende roman over vriendschap, opgroeien, klassenverschillen, oude familiegeheimen en verwachtingen voor de toekomst in de pers ‘met meeslepend proza en een beheerst ritme heeft rosita manuguerra een schitterende roman over volwassenwording geschreven, die, beginnend op een klein eiland, universele thema’s weet te verkennen. een verhaal dat diep in ons hart doordringt en ons eraan herinnert dat de bestemmingen van vertrek en terugkeer, van afscheid nemen, niets anders zijn dan de plekken van de ziel.’ mentelocale ‘een coming-of-age-roman, een van die boeken die de lat hoger leggen door verschillende generaties met elkaar te verbinden.’ la repubblica ‘een eiland dat schittert in navolging van de populaire de leeuwen van sicilie-romans en de gouden gloed van de tufsteen. de jonge schrijfster situeert haar debuutroman op favignana en onthult de winterse charme ervan, wanneer het zonlicht dooft.’ corriere della sera ‘rosita manuguerra, die opgroeide op favignana, gebruikt het eiland als decor voor de personages in haar zeer succesvolle debuutroman. dankzij een meeslepende stijl die levendige gevoelens oproept, biedt manuguerra de lezer een intense roman die, vanuit het persoonlijke en specifieke, symbool wordt voor universele thema’s.’ mangialibri