een gewaagde mengeling van reportage, literaire kritiek en biografie door de ‘latijns-amerikaanse joan didion’. in 1960 kwam truman capote aan in palamos aan de costa brava. hij hoopte dat een korte pauze van het sociale leven in new york hem zou helpen het boek af te maken dat hij aan het schrijven was, over twee jonge mannen die veroordeeld waren voor een gruwelijke moord. uiteindelijk verbleef hij drie jaar in europa in een pijnlijke zelfverbanning, worstelend met zijn materiaal, werkend aan zijn meesterwerk in cold blood, en wachtend op de gebeurtenis die hem in staat zou stellen het af te maken: de executie van die twee mannen. in de voetsporen van capote in palamos vindt schrijver en journalist leila guerriero maar weinig terug van die turbulente jaren. terwijl ze een wirwar van tegenstrijdige lokale verhalen en flagrante verzinsels doorploegt, onderzoekt ze het genre van de literaire non-fictie – waarin ook zij een meester is. ‘het boek onthult niet het leven van capote, maar wel de mythe van capote in palamos, en uiteindelijk is de mythe belangrijker dan de werkelijkheid.’ – zenda