in de mislukkingskunstenaar, het eerste deel van zijn hermans-biografie, schetste willem otterspeer het beeld van een schrijver die zijn ambities telkens zo hoog opschroefde dat hij wel moest falen. deze georkestreerde mislukkingen bleken een inspirerend effect te hebben op zijn creativiteit en schrijverschap. in dit tweede en laatste deel van de biografie laat otterspeer zien hoe de rancune zich een weg vreet in het leven van willem frederik hermans. de ene na de andere vriend wordt de deur gewezen, zijn wetenschappelijke carriere lijdt schipbreuk en ook zijn persoonlijke leven brandt op in toenemende eenzaamheid. de verhuizing, begin jaren zeventig, naar zijn geliefde parijs verergert die eenzaamheid alleen maar. angst en achterdocht, wrok en wraak vormen de definitieve determinanten van zijn bestaan. in de zanger van de wrok komt de levensbeschrijving van een van de belangrijkste figuren uit de naoorlogse nederlandse literatuur tot een even grootse als ontluisterende conclusie.