een schrijver die op zijn sterfbed voor het karretje wordt gespannen van journalisten en politici. wetenschappers die een encyclopedie optuigen voor stemming makende ideeen. literatoren die schitteren door afwezigheid in het enige debat dat de samenleving recent gespleten heeft. zulke kwesties behandelt de ware marsrichting. in essays die zowel apart als in samenhang te lezen zijn, reconstrueert marc kregting waarover de lage landen zich tussen 2008 en 2016 druk hebben gemaakt. hij onderzoekt ook hoe media en het uitgeefbedrijf daarin meespeelden. het begrip 'vrije meningsuiting' blijkt even dynamisch als 'censuur', die steevast door de tegenpartij wordt uitgeoefend. de opinie-industrie heeft filialen in kranten, weekbladen, sites, blogs en sociale media. nergens is geen oordeel vellen een optie. toch passeren zelfs de laaiendste meningsverschillen zelden het stadium van de binnenbrand. worden daarom feiten bijna meteen vertekend? met een hartstochtelijk geduld wikkelt kregting per debat de draad af en hij pleegt vivisectie op onbelicht nieuwsmateriaal. voor de raadselachtige tijdgeest verkiest hij citaat boven parafrase. zo toont de ware marsrichting het schandaal van het georganiseerde misverstand.