op 4 en 5 mei voelen nederlanders zich met elkaar verbonden, meer dan op andere nationale momenten. waarom is er dan toch bijna ieder jaar discussie rond deze dagen? wat herdenken we, wie herdenken we, en hoe kunnen we dat het beste doen? elke generatie heeft haar eigen antwoord op deze vraag. "hoe houd je de geschiedenis van oorlog en bevrijding levend? ilse raaijmakers’ boek is een tour de force waarmee zij in kaart brengt hoe dwingend en schurend die debatten over 'goede' en 'foute' herdenkingen verliepen. haar prachtige en rijke boek maakt ook duidelijk hoe moeilijk het is stil te staan bij de vrijheid die we inmiddels als vanzelfsprekend zien. 4 en 5 mei zijn de dagen waarop een samenleving denkt aan haar doden en probeert die herinnering mee te nemen naar de toekomst. de waarde van die herdenkingen, en het doorgaande, dikwijls moeizame debat daarover, kan niet genoeg worden onderstreept. in een tijdperk van toenemende frustratie en polarisatie rond andermans mening, opvatting en overtuiging is vrijheid immers niet vanzelfsprekend. en dat is tegelijk de grote meerwaarde van raaijmakers’ werk — dat ze dat opnieuw onder onze aandacht brengt." — beatrice de graaf, hoogleraar geschiedenis van de internationale betrekkingen, utrecht