nederlandse binnensteden stonden in de jaren vijftig en zestig voor een enorme opgave. de naoorlogse welvaartsgroei leidde tot een explosieve toename van het aantal auto's en een snelgroeiende vraag naar moderne kantoor- en winkelruimte. wilden lokale bestuurders hun binnensteden klaarstomen voor het magische jaar 2000, dan moesten zij met spoed ruimte gaan maken. projectontwikkelaars gaven met plannen als het utrechtse hoog catharijne een daadkrachtig antwoord op de vraag hoe de binnenstad van de toekomst vorm en inhoud moest krijgen. het zou echter niet lang duren voordat burgers in verzet kwamen tegen hun visioenen, waardoor in de jaren zeventig een onstuimige discussie op gang kwam. in de ruimtemakers onderzoekt tim verlaan de geschiedenis van dit conflict. voor het eerst staan hierbij de visies van flamboyante projectontwikkelaars en machtige bouwondernemingen centraal. hoe en waarom wilden bestuurders met hen samenwerken, en waarom botsten zij uiteindelijk met burgers? het gebruik van nieuw bronnenmateriaal leidt tot verrassende inzichten. zo was hoog catharijne niet altijd de lelijkste plek van nederland, zijn vastgoedschandalen van alle tijden, en kunnen we de toenemende druk op de stedelijke woningmarkt verklaren uit het succes van radicale actiegroepen.