dit boek is een uitgave van ten have/de nieuwe wereld. in zijn nieuwe essay ‘de palliatieve maatschappij’ werpt byung-chul han een kritisch licht op onze hedendaagse maatschappij. dit essay gaat over ‘algofobie’ – een alomtegenwoordige angst voor pijn. aan conflicten en controversen, die tot pijnlijke gesprekken leiden, wordt in onze samenleving steeds minder ruimte geboden. zelfs liefdespijn is iets waar we bang voor zijn. ook de politiek is in de greep van dit fenomeen. conformiteitsdwang en consensusdruk nemen de overhand. met het oog hierop analyseert han in dit essay ook de corona-epidemie. 'han laat zien dat we het aan moeten durven om de palliatieve sluier van ons bestaan te trekken en te accepteren dat sommige dingen niet door ons gecontroleerd kunnen worden. dit boek is absoluut briljant' - ewald engelen 'het is alsof han een steen in de de vijver gooit en je moet er wel op reageren. hij doet me hiermee denken aan michel houllebecq.' - christiaan weijts