de mooiste zin in dat verhaal van thijs zonneveld bij het afscheid van robert gesink: ‘hij had het wielrennen uitgespeeld.’ dat is wat gesink sinds zijn debuutjaar 2007 heeft gedaan: een prachtige erelijst opgebouwd, niet gewonnen wat hij had gehoopt te winnen, veel pech gehad en veel gevallen, in zijn eentje de ploeg overeind gehouden na het vertrek van rabobank, kilometers op kop gesleurd en zijn liefde voor de koers beleden – hij heeft het wielrennen uitgespeeld. verder in dit nummer: sam oomen - na regen komt de zonnesteek ‘mijn lichaam verkeerde in een staat van paniek’ matthias m.r. declercq - cauwerland jose de cauwer, vrt-commentator met altijd de gepaste soundtrack wiep idzenga - every picture tells a story (47) bert-jan lindeman en de vuelta van 2015 frank heinen het ongeevenaarde balen van wilco kelderman talloze malen in de top 10 van grote koersen maar nooit eens winnen. altijd pech willie verhegghe - de evenepoelsaga anno 2024 ‘de tranen van remco leggen een glanslaagje op de snelstromende seine’ erik brouwer - sprinten voor hitler toni merkens versloeg arie van vliet en vocht voor de fuhrer nando boers - beroep wielrenner deel 48: pascal eenkhoorn ‘als het gezellig is, ga je voor elkaar door het vuur’