in de jaren dertig reist een man van in de twintig, deels zwerver, deels dandy, over de stoffige wegen van mississippi met alleen een akoestische gitaar en een fles wijn. ondanks zijn jonge leeftijd lijkt hij het gewicht van de hele wereld op zijn schouders te dragen en een pijnlijk verleden met zich mee te slepen: in de steek gelaten door zijn vader, een kindertijd die hij doorbracht in de katoenvelden, een stiefvader die hem mishandelde en vervolgens de dood in het kraambed van de liefde van zijn leven... dit moet robert johnson wel zijn, de auteur van sweet home chicago, die door zijn lijden de blues als geen ander vertolkt. terwijl hij zijn nog steeds weinig bekende muziek in een racistisch zuiden van stad tot stad verspreidt, gloort er hoop want johnson heeft een afspraak op een bijzondere plek: het podium van de carnegie hall in new york, waar producers die in zijn talent geloven, ongeduldig op hem wachten. maar zijn zelfvernietiging is net zo groot als zijn talent: immens. zal hij op zijn bestemming aankomen?