nog niet zo lang geleden betekende de toekomst een belofte van een betere wereld. intussen zijn we eraan gewend geraakt het ergste van de toekomst te verwachten. is er dan echt geen goede reden meer om te hopen? vraagt philipp blom zich af. en wat houdt hoop eigenlijk in? hij vindt de oorsprong van de hoop in een religieus begrip van de wereld, waar je in het heden niet veel meer aan hebt: het bestaan was zinvol omdat het zou leiden tot het eeuwige leven. vandaag de dag zou de behoefte aan hoop ons ertoe moeten aanzetten een zinvol leven te leiden door doelen na te streven voor een betere wereld: rechtvaardigheid bijvoorbeeld, of duurzaamheid. dat is het tegenovergestelde van naief optimisme. blom stelt een verstandige houding ten opzichte van de wereld voor. die is meer dan ooit nodig.