de centrale vraag in dit boek is: wat betekende ‘jong’zijn in de late middeleeuwen? hoe dachten volwassenen toen over jongeren? daarvan zijn talrijke sporen terug te vinden in de middelnederlandse literatuur. twee modellen van jeugdcultuur komen daarin naar voren: een adellijk model gebaseerd op vrijheid, avontuur, zelfstandigheid, geweld en seksualiteit, en een stedelijk burgerlijk model met als basisprincipes zelfdiscipline, vlijt en terughoudendheid. in middeleeuwse fictieverhalen botsen deze twee modellen, en vanuit die frictie kon zich een eigen jongerencultuur positioneren. hoe gaven jongeren vorm aan hun identiteit? wat was maatschappelijk aanvaardbaar gedrag? kleedden ze zich anders dan volwassenen? hadden ze eigen plekken in de stad? hoe brachten ze hun vrije uren door? hadden ze bijzondere rituelen? konden meisjes zich buiten de deur begeven? wanneer werd een jongere volwassen? op basis van originele bronnen, zoals fictieliteratuur, opvoedingsboekjes, gerechtelijke documenten en zelfs beschrijvingen van interieurs schetsen peter stabel en anke de meyer een veelzijdig en kleurrijk profiel van de jeugd van toen. een vernieuwende studie. peter stabel is gewoon hoogleraar aan de universiteit antwerpen. hij is lid van het centrum voor stadsgeschiedenis en gespecialiseerd in de middeleeuwse sociale geschiedenis en cultuurgeschiedenis. anke de meyer promoveerde op een proefschrift over gelaagde sociale identiteiten in de laatmiddeleeuwse stad.