sprookjes waren nooit bedoeld voor kinderen… in de vlaamse stad diest wordt het verminkte lichaam van een jurist gevonden. de hand van de man is afgehakt en vervangen door een rottend exemplaar dat niet van hem is. wat eerst lijkt op een gruwelijke afrekening, groeit langzaam uit tot een nachtmerrieachtig spoor vol symboliek en zorgvuldig geensceneerde wreedheid. de moordenaar herschrijft de verhalen van de gebroeders grimm in vlees en bloed. elk slachtoffer vormt een nieuw hoofdstuk in een van zijn macabere sprookjes. terwijl hoofdinspecteur rudi smeets en zijn team proberen te achterhalen welk verhaal de dader vertelt, wordt stilaan duidelijk dat elk slachtoffer, elke verminking, een betekenis heeft. alle feiten brengen hen dichter bij een waarheid die niemand wil kennen. want sprookjes waarschuwen ons niet voor monsters. ze leren ons dat monsters soms gewoon tussen ons wonen, en dat ze niet altijd eindigen met: “ze leefden nog lang en gelukkig.” de grimmmoorden kan gelezen worden zonder kennis van de voorgaande delen.