terwijl cholera rondwaart in venetie, verliest een ascetische pruisische schrijver zijn hart, zijn decorum, en uiteindelijk zijn leven aan een beeldschone poolse jongen. met een uitgebreid nawoord van guido snel. ‘de dood in venetie is een dun boekje, maar eentje met een hoog soortelijk gewicht.’ - nrc ‘manns de dood in venetie is een van zijn meest complexe en ambigue werken, deels pastiche, deels autobiografie en een en al gevoel.’ – the new york times