rwanda, darfur, somalie, afghanistan, sudan, congo, sierra leone, de balkan. de bevolkingen van zo’n vijftig landen zijn de afgelopen jaren slachtoffer geweest van oorlog, genocide, hongersnood. humanitaire hulp – neutraal, onpartijdig en onafhankelijk – wordt dan beschouwd als een menselijke plicht. waarom krijgen sommige landen hulp met bakken tegelijk, terwijl andere het moeten doen met de restjes? waarom zijn de resultaten vaak zo schamel? waarom worden de hulporganisaties maar zo zelden ter verantwoording geroepen? waar houden humanitaire beginselen op ethisch te zijn? in de crisiskaravaan analyseert linda polman de zin en de moraal van de internationale humanitaire hulpverlening.