volgens medici en neurobiologen is drank- en drugverslaving een chemische gevangenis. daar begin je niets tegen. anderen menen dat verslaving juist te maken heeft met een gebrek aan wilskracht en doorzettingsvermogen, het is een moreel falen. in dit boek worden de tekortkomingen van zowel het morele als het medische model besproken. verslaving is een dankbaar onderwerp om onze opvattingen over vrije wil, rationaliteit en autonomie aan te toetsen. neurowetenschappers plaatsen steeds vaker vraagtekens bij het bestaan van een vrije wil. zijn we wel zo rationeel en vrij als vaak gedacht wordt? het antwoord op deze vraag hangt af van je vrijheidsbegrip. met een ander vrijheidsbegrip, verdedigd door harry frankfurt en daniel dennet, kunnen we mogelijk de conclusies van de neurowetenschappen vermijden. en wat bedoelen we met wilszwakte? waarom handelen we vaak tegen onze beste inzichten in en volharden we in schadelijke (drink)gewoontes? is drankzucht een chemische gevangenis of meer een slechte gewoonte waar we met moeite controle over kunnen krijgen? kunnen we met het gewoontebegrip aan de tegenstelling tussen determinisme en vrijheidsdenken ontsnappen?