krimp is niet minder, krimp is anders. krimp als de accelerator van verandering. de antistad toont de wordingsgeschiedenis van nederlands meest vergrijzende, meest transitionele en volgens sommigen meest mislukte stad: heerlen. de antistad laat zien dat heerlen geen uitzondering vormt. illustere evenbeelden als detroit (vs), wolverhampton (gb), herne (ger), genk (be), essen (de), scranton (vs) vertellen hun eigen verhaal, maar worstelen met dezelfde problematiek: de dramatische gevolgen van economische neergang en demografi sche krimp. decennia van groei drongen het bestaan van fenomenen als niet-groei en krimp naar de achtergrond. nu kan nederland niet langer om de feiten heen. het land is een verzameling 'eilandjes van groei in een zee van krimp'. maar hoe doe je dat, kleinergroeien? hoe bouwen we de stad kleiner? de antistad is een gids en pionier voor 'terugbouw': bouwen voor minder mensen, en de omgang met een overschot aan ruimte en voorzieningen.