de adem der goden in dit verhaal geeft paul geerts op zijn eigen, vriendelijke manier de wereldleiders ervan langs. een aanklacht tegen oorlog en milieuvervuiling, gegoten in een mooi sprookje. net als in de griekse mythologie zijn de goden aan het vergaderen en ruziemaken. ze zien hoe de mens de aarde vernietigt, maar kunnen niet zelf ingrijpen. daar zijn zuivere zieltjes voor nodig, mensen die meer om elkaar en anderen geven dan om zichzelf. waar vind je die? gelukkig zijn mo, jade en plakapong er nog.