soms is een schilder niet alleen een schilder, maar ook een getuige van een tijd waarin alles verandert. jacques-louis david (1748 - 1825) was zo’n schilder. hij leefde in een tijd waarin frankrijk en misschien wel de hele wereld opnieuw werd uitgevonden. koningen verloren hun macht. nieuwe leiders stonden op. mensen hadden het over vrijheid, gelijkheid en broederschap en namen geen genoegen met minder. napoleon begreep dat als geen ander. in zijn leger werd je bevorderd omdat je iets kon, niet omdat je de juiste achternaam had. zijn soldaten volgden hem trouw. over de alpen, naar elke veldslag. op de voorkant van deze dada zie je het ruiterportret dat de beroemde franse schilder jacques-louis david in 1800 van hem maakte. we zien napoleon bonaparte op het hoogtepunt van zijn roem, en er was geen weg terug. in mei 1804 werd napoleon keizer en daarmee kwam een einde aan de eerste franse republiek. david, ooit een overtuigd republikein, werd benoemd tot premier peintre de l’empereur, de eerste schilder van de keizer. hij schilderde de kroning van napoleon op een doek van meer dan zes meter hoog en 10 meter breed. een huzarenstukje, en een waar meesterwerk. maar toch werd het ruiterportret een van de beroemdste politieke portretten aller tijden. het is geen toeval dat het sindsdien vaak is herhaald, gekopieerd en bewerkt. in deze dada vertellen we er meer over. op de achterkant van deze dada zie je de enorme muurschildering van street artist tristan eaton, gemaakt in 2014 in de rue du chevaleret in parijs. met de titel the revolution will be trivialized, dat wil zeggen de revolutie zal gebanaliseerd worden, herinnert de kunstenaar ons eraan dat napoleon de franse revolutie uiteindelijk de rug toekeerde en keizer werd. een beslissend moment in de geschiedenis, door david vereeuwigd. in deze dada zie je hoe een schilder in het oog van een revolutie terechtkwam en hoe een schilderij een verhaal vertelt — een verhaal dat al meer dan tweehonderd jaar wordt verteld, en nog altijd herhaald wordt.