peter wohlleben onderzoekt de vraag hoe het kan dat het schijnbaar meest ontwikkelde wezen op deze planeet diens eigen leefomgeving vernietigt hebben we ons lot daadwerkelijk zelf in de hand of reageren we, net als alle andere diersoorten, vooral instinctmatig? dat laatste lijkt het geval te zijn. we lijken niet in staat tot langetermijndenken en zijn puur geinteresseerd in onmiddellijke behoeftebevrediging. de mensheid plundert de hulpbronnen van de planeet en stevent af op haar eigen ondergang. aan de hand van verrassende vergelijkingen tussen de mens n het dieren- en plantenrijk, betoogt wohlleben dat begrip van onze menselijke natuur en het erkennen van haar constante invloed  essentieel zijn voor een nieuwe, duurzame toekomst. door ons verleden en onze plaats in de natuurlijke wereld te begrijpen, kunnen we een toekomst creeren die zowel voor ons als voor onze planeet leefbaar is.