‘tijgeroog deed me denken aan het werk van rupi kaur, maar dan heel vlaams en herkenbaar’ ‘woorden met weerhaken, die zich aan jouw dagdromen vastklampen, die jou meeslepen tot in de diepste krochten van haar ziel, naar de plaats waar je jezelf terugvindt, in de reflectie van de bladspiegel’ ‘tijgeroog brengt rust in onze drukke dagen, troost op moeilijke momenten en opent onze ogen voor de kleine dingen die het leven mooi maken’ ‘soms verbijsterend, soms met de glimlach, me dunkt schuilt hier een licht bevreemdende dichteres waarvan we nog meer willen lezen’ berenklauw is de tweede dichtbundel van barbara van loo en het vervolg op tijgeroog. waar ze eerder nog aftastend langs de randjes en kleine kantjes van het zijn speurt, sluipt berenklauw dieper en rauwer je ziel binnen om daarna compromisloos vrijgevig verzoenend te zalven en te troosten.